Alimentatie is een bijdrage in de kosten van levensonderhoud.
In de wet staat dat er een onderhoudsplicht is voor:
– echtgenoten en ex-echtgenoten
– geregistreerde partners en ex-geregistreerde partners;
– ouders en kinderen
– stiefouders en partners van ouders die zelf niet
de ouder zijn en die samen met de ouder het gezag over
het kind uitoefenen of hebben uitgeoefend. Niet alleen
echtgenoten en geregistreerde partners zijn volgens de
wet onderhoudsplichtig tegenover elkaar, maar ook ex-echtgenoten
en ex-geregistreerde partners zijn dat. De ene ex-echtgenoot
of ex-geregistreerde partner moet in principe bijdragen
in de kosten van levensonderhoud van de ander, als die
ander niet in staat is om (helemaal) in het eigen levensonderhoud
te voorzien.
Sinds 1994 zijn de wettelijke regels over de alimentatieplicht
van ex-echtgenoten veranderd.Volgens die ’Wet limitering
alimentatie’ duurt een alimentatieplicht tussen
ex-echtgenoten die op of ná 1 juli 1994 samen is
afgesproken of door de rechter is vastgesteld, in principe
twaalf jaar. Deze regels gelden ook als een geregistreerd
partnerschap door de rechter beëindigd wordt. De
verplichting van ouders en kinderen houdt in dat ouders
voor
hun kinderen moeten zorgen tot zij 21 jaar zijn.Voor kinderen
beneden de 18 jaar moeten ouders de kosten van verzorging
en opvoeding betalen. Voor kinderen van 18, 19 en 20 jaar
komen de kosten van levensonderhoud en studie voor rekening
van de ouders. Dit geldt in grote lijnen ook voor de partner
van de ouder die zelf niet de ouder is van het kind en
die samen met de ouder het gezag over het kind uitoefent.Voor
een kind van 21 jaar of ouder hebben ouders alleen een
financiële verplichting als het kind behoeftig is
en daardoor niet voor zichzelf kan zorgen. Bijvoorbeeld
als het kind geestelijk en/of lichamelijk is gehandicapt.
Een zelfde financiële verplichting hebben kinderen
voor hun ouders als hun ouders behoeftig zijn.